روز جمعه ۳۰ شهریور ۱۴۰۳، فردین رستمنژاد، کولبر اهل روستای «شمشیر» از توابع پاوه، در نتیجه قطع نخاع ناشی از زخمیشدن در جریان کولبری بعد از ۱۸ ماه تحمل درد و رنج، جان خود را از دست داد.
آقای رستمنژاد، هشتم اسفندماه ١٤٠١ در حین کولبری از ناحیه شکم مورد اصابت گلوله نیروهای هنگ مرزی «کلهبر» نوسود قرار گرفت و قطع نخاع شد.
این کولبر جوان طی این مدت، دو بار در بیمارستان طالقانی کرمانشاه مورد عمل جراحی قرار گرفت و بارها به دليل وضعیت نامناسب در بیمارستان بستری شده بود، اما در نهایت به دليل عدم مراقبتهای ویژه و بیحرکتی از کمر به پایین زخم بستر گرفته بود و جان خود را از دست داد.
فردین رستمنژاد، حدودا ٣٥ ساله، متأهل و دارای یک دختر خردسال به نام «پریا» است.
به غیر از فردین، دو عضو دیگر خانواده او که کولبر بودند، در مدت دو سال هدف شلیک نیروهای نظامی قرار گرفته و زخمی شدند.
کولبران در قوانین جمهوری اسلامی از حق هرگونه برخورداری از بیمه در بیمارستانها محروم هستند و هزینههای درمان آنها برعهده خودشان است.
براساس مستندات کُردپا تاکنون پرونده شکایت هیچ کولبری در سیستم قضایی جمهوری اسلامی به نتیجه نرسیده است.





