آژانس خبررسانی کوردپا
آژانس کُردپا: اواخر این هفته، ١٢همین دور انتخابات ریاستجمهوری و پنجمین دور انتخابات شورای شهر و روستا در ایران برگزار خواهد شد.
در این رابطه تا کنون شش حزب و جناح سیاسی کوردستان سیاست بایکوت و تحریم انتخابات را در پیش گرفتەاند و مستقیما از مردم خواستەاند که در این انتخابات شرکت نکرده و آنرا تحریم کنند.
آژانس کُردپا با تعدادی از شخصیتهای سیاسی در باب این انتخابات مصاحبەهایی را انجام داده است که متن این گفتگوها را منتشر میکند.
سومین گفتگو با گلاله کمانگر، فعال سیاسی و حقوق زنان مقیم نروژ انجام شده است.
١_ با توجه به وضعیت سیاسی حکومت اسلامی در داخل و منطقه ، انتخابات پایان اردیبهشت ماه چه تفاوتی با انتخاباتهای گذشته دارد؟
گلاله کمانگر: پیداست که وضعیت ایران در منطقه مناسب نیست، همانطور که میدانیم جایگاه سنتی و تاکتیکی این حکومت ضعیف شده (برای مثال کنگره ی اخیر حماس که برای جمهوری اسلامی نا امید کننده بود)، اما این نمیتواند در میدان داخلی و انتخابات تاثیر آن چنان مثبتی داشته باشد، بلکه تلاشهای ایران برای نمایان کردن جایگاه داخلی بیشتر میشود.
انتخابات در ایران منحصرا به منظور نمایش بینالمللی بکارگرفته میشود و اساس آن بر یک اشتباه دنیایمدرن بنا گردیده است که میانگارند رای دادن به معنای مشروعیت بخشیدن به سیستم غالب است.
به این معنا که میزان مشارکت شهروندان در انتخابات را همچون مانع و رعبی به کار میگیرد که اگر دشمنان جمهوری اسلامی سودای حملهی نظامی داشتند ، میزان مشارکت مردمی، آنان را نسبت به موفقیت حملهی نظامیشان دچار گمان و یاس کند.
تفاوتی هم اگر هست بیشتر از آنکه محصول وضعیت خارجی باشد ، محصول کشمکشهای میان جناحهای حاکمیت است، به خصوص جریان حجتیه که میتواند برایشان مشکل ساز شود ، در همین باره میتوان به درگیری این اوخر نیروهای سپاه پاسداران و نیروی انتظامی اشاره کرد.
٢_چه دلیل و انگیزهی سیاسی ، اجتماعی و روانی باعث شده که در ۳۸ سال گذشته به ویژه در ۱۲ سال اخیر مردم ایران ، انتخابشان میان بد و بدتر باشد؟
گلاله کمانگر: مردم ایران در نبود نیروهای مردمی چند منبع مشخصی را برای شرح وضعیت کنونی دارند ، که کانالهای رسمی سیستم از جملهی این منابعاند، دیگر منابع نیز مجموعههایی هستند که مستقیم و غیرمستقیم از طرف سیستم جهتگیری میشوند، برای مثال دو جریان اصلاحطلب و میانه رو وظیفهی جهت بخشیدن به اعتراضات مردمی را دارند هربار با چندین شعار و دستاویز.
گروهی دیگر که به اپوزیسیون موسومند و ممکن است منبعی برای مردم باشند دیر زمانیست که تحت هژمونی گفتمان اصلاحطلبی ایرانند و خود تولید فکر و آلترناتیوی ندارند.
تمامی این مجموعه به اتفاق این پیام را به مردم میدهند که همیشه بدتری وجود دارد از این رو باید به وضع کنونی بچسبند مبادا بدتر شود. به این صورت که جمهوری اسلامی توانسته است این را در ذهن مردم نهادینه کند که اگر چه درماندهاند لیکن میتوان درماندهتر شوند ، واضح است که جنگ و درگیریهای سالهای اخیر منطقه بیتاثیر نبوده است.(در این بحث من وضعیت کردستان را در آمیخته با وضعیت کلی ایران نمیبینم و میانگارم که میبایست همچون دو مورد ناهمسان با آنها برخورد شود اگرنه دچار خطا میشویم.
٣_با توجه به غصب کردن حقوق زنان بخصوص در انتخابات، زنان بایست چه کنشی داشته باشند؟
گلاله کمانگر: زنان به خوبی از وضعیت خود آگاهند و تمامی موانع و تبعیضات را میشناسند و با آن میزیند ، در اینجا من مجددا باور دارم که تفاوت در میان زن کُرد و زن ایرانی وجود دارد، به دهها علت فرهنگی و آیینی و ... زن ایرانی به اطاعت خو گرفته اما زن کرد نه.
این اوخر نیز نظارهگر هستیم که کنشگرانه انتخابات را به صورت مثبت تحریم کردهاند و درخواست کردهاند برای حفظ شان و کرامت زن که از سوی جمهوری اسلامی ایران پایمال میشودو مردم کردستان روز انتخابات از شهرها خارج شوندو که کنشی مناسب است.
