۵ آبان ۱۴۰۵؛ «پریا نصیری»، دانش‌آموز کورد اهل نقده، که در پی یورش خشونت‌آمیز نیروهای اطلاعات سپاه به مدرسه محل تحصیلش و در فضایی همراه با ایجاد رعب و وحشت در کلاس درس بازداشت شده بود، پس از ۱۵ روز بازداشت خودسرانه و بی‌خبری از سرنوشت و محل نگهداری‌اش، با تودیع وثیقه به‌صورت موقت آزاد شد. او در طول مدت بازداشت از حق دسترسی به وکیل، ملاقات با خانواده و تماس تلفنی با آنان محروم بود.

یک منبع مطلع به کُردپا گفت که روز دوشنبه ۴ آبان ۱۴۰۵، «پریا نصیری» پس از ۱۵ روز بازداشت خودسرانه در مکانی نامشخص، با تودیع وثیقه به‌صورت موقت آزاد شده است.

«پریا نصیری»، فرزند ناصر، دانش‌آموز کورد اهل نقده و محصل دبیرستان دولتی دخترانه فنی‌حرفه‌ای «شرف»، واقع در خیابان «شهید مطهری ۲»، در پی یورش نیروهای امنیتی اطلاعات سپاه به این مدرسه بازداشت شد. نیروهای امنیتی بدون ارائه حکم قضایی، این دانش‌آموز را به‌صورت خشونت‌آمیز و همراه با ایجاد رعب و وحشت شدید در محیط مدرسه و کلاس درس بازداشت و به مکانی نامعلوم منتقل کردند.

کُردپا تاریخ بازداشت او را ۲۰ مهر ۱۴۰۵ منتشر کرده بود؛ اما اکنون برای کُردپا مشخص شده که «پریا نصیری» روز ۱۹ مهر ۱۴۰۵ بازداشت شده است. بر این اساس، او ۱۵ روز در بازداشت خودسرانه به سر برده و در روز شانزدهم، با تودیع وثیقه به‌صورت موقت آزاد شده است.

این دانش‌آموز در طول مدت بازداشت، با وجود پیگیری‌های مستمر نزدیکانش، از حق دسترسی به وکیل و ملاقات با خانواده محروم بود و هیچ اطلاعی از سرنوشت و محل نگهداری او در دسترس نبود. همچنین، او حتی امکان برقراری یک تماس کوتاه تلفنی با خانواده‌اش را نیز نداشت.

سازمان حقوق بشری کُردپا یورش خشونت‌آمیز و وحشت‌آفرین نیروهای اطلاعات سپاه به مدارس، استقرار تجهیزات نظامی، ایجاد فضای پادگانی و بازداشت خودسرانه دانش‌آموزان — از جمله مورد اخیر «پریا نصیری»، دانش‌آموز ۱۷ ساله اهل نقده — را به شدیدترین لحن ممکن محکوم می‌کند. کُردپا تبدیل محیط‌های آموزشی به مقر امنیتی و نظامی در ماه‌های اخیر را مصداق بارز «نقض فاحش حقوق کودکان»، «سلب ایمنی محیط‌های آموزشی»، «ناپدیدسازی قهری موقت» و «شکنجه روانی دانش‌آموزان» می‌داند. سازمان حقوق بشری کُردپا اذعان می‌دارد که حاکمیت طی ماه‌های اخیر، فضای امنیتی و نظامی را بر مدارس حاکم کرده و حتی در موارد بسیاری نیروها و تجهیزات نظامی را در محیط‌های آموزشی مستقر ساخته است؛ رویه‌ای که نشان‌دهندهه تعمیق سرکوب عریان، نقض آشکار و بی‌اعتنایی مطلق به تعهدات بین‌المللی از جمله کنوانسیون حقوق کودک و اعلامیه مدارس امن است.