روز یکشنبه، دوم آذر ۱۴۰۴، گروه مادران «هیواژین» در پارک آبیدر سنندج، آهنگ کرمانجی «Ez hatim» (من آمدم) را اجرا کردند. در این اجرا، مادران با بلند کردن صدا و دستان خود و همخوانی جمعی با موسیقی کرمانجی، حضورشان در میدان عمومی شهر را به شکلی فرهنگی، مسالمت‌آمیز و نمادین به نمایش گذاشتند و حق خود در ابراز هویت، زبان و فرهنگ کُردی را به تصویر کشیدند.

این گروه دو سال پیش با ۱۲ زن آغاز به کار کرد و اکنون نزدیک به ۳۰۰ عضو دارد. «هیواژین» از جمله اولین گروه‌های زنان خواننده سنندج در دو سال اخیر است که در خانه امید سنندج و به سرپرستی استاد هنرمند فرشید حسامی شکل گرفت. اولین اثر آنان، آهنگ «شارەکەم سنە» (شهرم سنندج) بود که به مناسبت روز جهانی زن منتشر شد و بازتاب گسترده‌ای یافت. در ادامه، در اولین سالگرد تسیس گروه، آهنگ «بەردە» از هنرمند نامی کُرد، حسن زیرک اجرا شد.

هدف گروه «هیواژین» حفظ و ترویج موسیقی فاخر کُردی و تقویت پیوندهای اجتماعی و فرهنگی میان زنان و مادران است. این گروه فضایی امن و حمایت‌کننده برای بازسازی روانی، امید‌بخشی و همبستگی اجتماعی ایجاد می‌کند و اعضای آن موسیقی را ابزاری برای بازخوانی تجربه‌های شخصی، انتقال زبان و هویت فرهنگی و فعال‌سازی صدای جمعی زنان می‌دانند.

آوازخوانی مادران «هیواژین» در جامعه و شبکه‌های اجتماعی بازتاب گسترده داشته است. بسیاری بر این باورند که این فعالیت نه تنها یک برنامه فرهنگی، بلکه نمادی از بازپس‌گیری صدای آزاد زنان پس از سال‌ها سرکوب و بی‌صدایی است. این حرکت فرهنگی، شیوه‌ای متفاوت برای توسعه مدنی، احیای حقوق فرهنگی و فعال‌سازی حضور زنان در عرصه عمومی محسوب می‌شود و نشان‌دهنده اهمیت آزادی بیان، حق زنان در مشارکت فرهنگی و تقویت هویت اتنیکی و زبانی است.